Görüş Bildir

Rabbânî Öğütler

Yüce Mevlâ, kendi aralarında sözleşmiş gibi gönderilen peygamberleri alaya alan ve azgınlıkta sınır tanımayan önceki ümmetlerin hallerinden bahsettikten sonra (Zâriyât 52-53), ayetin devamında aynı muameleye maruz bırakılan Rasul-i Ekrem s.a.v.’e yine de öğüt vermeye ve hatırlatmaya devam etmesini şöyle bildirmektedir:

“Sen yine de öğüt ver, hatırlat. Çünkü öğüt/hatırlatma müminlere fayda verir.” (Zâriyât 55)

Kur’an-ı Kerim baştan başa öğüt

Ayet-i Kerime’deki öğüt ve hatırlatmanın muhatabı iman edenlerdir. Müminlere yönelik bu öğüt ve hatırlatma onların gaflete düşmemesi, imanlarının kuvvetlenmesi ve bilmediklerini öğrenmeleri içindir. Devam eden ayette ise öğüt ve hatırlatmanın en ileri şekli ve temel hedefi; insanın yaratılışının ana gayesi açıklanmaktadır:

“Ben cinleri ve insanları ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.” (Zâriyât 56).

Netice itibariyle insanın yaratılışının ana gayesi Allah Teâlâ’ya ibadet etmek ve O’nu tanımak olunca, bunun temini için öğüt, nasihat ve hatırlatmaya zaruri ihtiyaç vardır.

Yazının devamı Semerkand Dergisi Kasım 2019 sayısında.




Semerkand Dergi Logo