Görüş Bildir

Ateş ve Toprak

15. yüzyılın sufi şairlerinden Gülşenî-i Saruhânî k.s. Râznâme adlı eserinde şöyle der:

Aslı bir avuç toprak iken, insan niçin ateş tabiatlı, öfkeli olur? Topraktansın, o halde toprak gibi ağırbaşlı ol! Aşağılık şeytan gibi ateş tabiatlı olma! Ateş, başkaldırışından dolayı korkunçtur, toprak ise yumuşak başlı olduğundan boyun eğmiştir. Ateş hırsı, bu toprak kanaati istedi. Şeytan ateşten, insan ise topraktan meydana geldi. Alçak gönüllü oluşundan insana yardım ulaşırken, şeytan kibrinden dolayı sonsuza kadar kovuldu.

Ey yiğit kimse! Eğer insan isen şeytanın adetlerinden olan kibir ve isyanı bırak! Ecel kılıcının kimseye aman vermeyeceğini bilirken ömrüne ya da mala mülke güvenmeye devam eden kişide akıldan ve bilgiden eser yoktur. Yığınla mal biriktirsen de sonunda kaybolur, geriye zahmeti ve sıkıntısı kalır. Eğer Allah Tealâ’nın lütfundan, hazinesinden rahmet istiyorsan kibri ve gurur bırak. Kendini beğenmişlere rahat yoktur, lânetlenmişlere de rahmet edilmez. Kibir rüzgârı ve büyüklenme ateşi beden toprağını cehenneme sürükler.

Yazının devamı Semerkand Dergisi Kasım 2019 sayısında.




Semerkand Dergi Logo